DER ZOOGENDE DIERE!*. 
HET MORMELDIER, DE MARMOT. 
(PJ. XVII, Fig. 8.) 
Het Mormeldier is lomp van gejlalte en dom van aanzien 
het leeft van gewasjen en brengt den gantfchen winter iii 
verdooving of in eenen zeer vasten winter -Jlaap door. 
De geftalte van het Mormeldier is noch fierlijk , noch 
fraai; het vertoont geene vlugheid, maar eer logheidj 
het heeft een dik en gevuld lighaam, dat zoo laag op 
de pooten is, dat zijn buik den grond raakt, terwijl 
het agterftel verlaagd is , hetgeen altoos bij de dieren 
een voorkoomen van logheid geeft, als of het agterlijf 
nafleepte; zijn kop is dik en het dier houdt dien, al* 
het zit , wat opwaarts ; zijn bek is kort en dik en ftomp 
•n de bovenlip gefpleten ; het heeft zwarte baardbor. 
ftels , de oogen liaan ter zijden van den kop als bij den 
haas ; de ooren zijn kort en ruig; in den bek heeft het 
twee en twintig tanden; in elk kaakbeen twee fnijdtaa* 
den en in het bovenst ter wederzijde vijf en in het on- 
derst ter wederzijde vier kiezen; aan zijne voorfte poo- 
ten heeft het vier vingeren en de voorfte voeten zijn wat 
binnenwaarts gekeerd; de agterfte voeten hebben ’er 
vijf en liaan integendeel wat buitenwaarts; alle zijn met 
fterke fcherpe nagelen voorzien, die zeer bekwaam zijn 
om tot het opkrabben van de aards te dienen en , om hen 
in 
