302 NATUURRIJKE historie 
in even zoo wel verfcheidenheid is als in hunne kleur 
en grootte. 
Zijpaaren in Maart of April, in kouder ftreeken in 
Mey; omtrent twintig of dertig dagen daarna brengen 
zij van drie tot agt jongen voort. Zij worden door 
bontfems en door de wezels in den flaap overvallen en 
gedood ; behalven deeze vijanden hebben zij zig ook 
voor de valken , reigers en kraaien te wagten. 
De Suslic bewoont Silezie, Bohetnen, Hongarye, 
Polen, Rusland, Siberie, Tartarye en Kamfchatka en 
de eilanden tusfchen Kamfchatka en Amerika liggende, 
waarom men denkt dat hij ook wel in Noord -Amerika 
zijn zal; men vindt hem in Afia tot in Indie en Perfie, 
zoo dat dit dier wijd en zijd verfpreid is. 
Men vangt hen in vallen en Brikken , of graaft hen 
in hunnen winterflaap uit den grond; bij enige Siberi- 
fche volkeren wordt hun vleesch voor ten lekker bee- 
tjen gehouden. Hunne vellen worden tot bont werk 
gebruikt, van welke de fchoon gevlakte meest aan de 
Chineezen verkogt worden; den kleinften ftroopen de 
Hongaarfche boeren het vel af en gebruiken het tot 
geld - beurzen. 
Behalven deeze drie dieren , welke met elkanderen veel 
overeenkomst hebben en van veele alle Mormeldieren 
genoemd worden , fchoon het beter is hen alle van el- 
kanderen wel te onderfcheiden, zijn ’er nog enige wei- 
nige andere, die ook niet veel van deeze verfchiilen, 
als het Virginijche, het Kanadafche en het berijpte Mor - 
meldier , die ik met ftilzwijgen zal voorbijgaan. 
DE 
