jDER 2 0 0 GENÈE fclEÈUSt. 
O 
Somtijds gebeurt het in Üegt bebouwde landen , ata 
Lapland, Noorwegen en Siberie, dat de Inkhoorntjens, 
denklijk uit gebrek aan voedzel, troeps wijze van de eer.e 
plaats naarde andere verhuizen; onder weg rusten zij 
dan in de gebouwen, en zwemmen ook de rivieren 
over; als zij aan een rivienjen of meirtjen koomen , 
haaien zij een ftuk fchors van een pijnboom of berken- 
boom, ileepen het naar het water, gaan *er op zitten 
en vaaren dus over, terwijl hun ftaert hun voor een 
geil dient; doch als ’er een fterke wind koomt, gebeurt 
het wel dat hunne vaartuigjens omgeworpen worden en 
’er veele verdrinken. 
Zij paaren in Maart en April en krijgen tier tteekea 
daar na hunne jongen , die gewoonlijk drie of vier t» 
gelijk koomen. <■' 
De Jnkhoorn heeft een fcbrander uïtzigt én oögen 
vol vuur; ook is het een zeer levendig, waakzaam eu 
fchrander diertjen. Zij zijn zeer zindelijk, houden hun 
nestjen zeer fchoon en zuiver en wasfchen én reinigen 
zig geftadig en kammen geduuriglijk hunnen (taart uit; 
zij zijn zeer ligt en vlug en aaidig in hunne bewcegin- 
gen en hunne gang is meer huppelende dan Jocpende; 
zij houden hunnen ftaert meest over den rug gebogen; 
zij zijn in gefcadige beweeging, nooit ftil dan als zij 
flaapenen als men hen aaneen kettingjen legt, zullen 
zij fomtijds lang agter een heen en weder dans fen } op 
het minde gerugt dat zij hooren, gaan zij op hun agter- 
fte zitten en luifteren fcherp toe; als zij zig ts fiSSpeu 
leggen, plaatfen zij zig in de rondte gebogen met hun- 
V a fissa 
