£24 NATUURLIJKE HISTORIE 
hun voed zei te zoeken. Zij leeven van hetzelfde voed- 
zei als de Eikhoorntjens, van vrugten, namelijk, van 
kastanjen, ocker- hazel- en beuken -nooten, dn zij 
eeten, gelijk de Inkhoorntjens, ophaare agterftepootjens 
zittende en brengen met de voorde het eeten in den bek. 
Zij eeten ook kleine vogeltjens, die zij in hunne nes- 
ten vangen; zij drinken weinig en koomen zelden op 
den grond; zij laaten zig niet temmen, maar blijven 
altoos wild. Zij zijn zeer moedig en zuHen hun leven 
tot het laatde uiterden verdedigen; zij hebben de bont- 
fems, marters, wezeltjens en wilde katten als hunne 
vijanden te vreezen, die hen op de bootnen vervolgen 
en verflinden. 
De Rel -muizen leeven bij paaren en krijgen gemeen- 
lijk vier of vijf jongen, die het wijfjen aan tien borden 
zoogt, van welke ’er zes op den buik en vier op de 
borst ftaan; de jongen groeijen fchielijk en men denkt 
dat zij hun leven maar tot zes jaaren rekken. 
Het geluid dat zij van zig geeven is een rogchelend 
fnorken; zij piepen egter ook als jonge vogeltjens. 
In den herfst verbergen deeze diertjens zig in holle 
boomen of gaten van rotfen en leggen zig op een bedjen 
van mos, dat zij zig 'gemaakt hebben , als een balletjen 
te zaamen; verfcheiden kruipen dus bij elkandersn, en, 
als het koud wordt, vallen zij alle in eenen diepen, 
flaap of in eene verdooving, waarin zij, gelijk de Mar- 
motten, den winter doorbrengen. 
Het vleesch van de Rel - muizen is eetbaar; men zegt 
dat het in fmaa-k naar dat van het Indiaatfsch Varkentjen 
ge* 
