334 
NATUURLIJKE HISTORIB 
als dan is de ingang niet aarde verdopt; is hij open, 
dan is zulks een teken dat dat hol verlasten is. Menig- 
maaien heeft dat diertjen nog een ander hol gereed , 
dat onder de oppervlakte van den grond uitkootnt, maar 
toegefloien is, dat hij, als ’er gevaar is, openbreekt en 
waarin het zig bergt. In een nest woonen fomtijds twee 
of drie paaren , en zij brengen ’er den winter al flaa- 
pende, zonder eeten, in door. 
Deeze diertjens huppelen op hunne agterpooten 
voort als de vogelijens en houden als dan hunne voorde 
pootjens tegens bet lijf in het bair verborgen, zoo dat 
men zeggen zoude dat het een dier met twee pooten 
wordt. Zij kunnen zoo fnd voortfpringen , dat zij 
naauwlijks den grond fchijnen te raaken en dat de groo- 
te naauwlijks van een paerd agterbaald kunnen worden; 
in dit fpringen helpen zij zig ook met den ftaert, waar- 
mede zij zig in het fpringen nog een’ ftoot geeven en 
zig bellieren; hij dient hun ook om hen in bet Haan in 
evenwigt te houden; als zij van eene hoogte vallen, 
koomen zij altijd op hunne agterpooten neder, of rig- 
ten zig aandonds op dezelve op. Als zij niets te vree- 
zen hebben , dansfen zij , hunne voorpootjens tegens 
•het lijf houdende, op hunne agterpootjens herom , ofloo- 
pen fomtijds op alle vier de pooten, omtrent als de 
haazen, terwijl zij zig dikwijls op hunne agterde poo- 
ten oprigten om rond te kijken. 
Zij voeden zig met fappige planten, ook met tulpen- 
bollen en andere; uit de water meloenen weeten zij al 
het binneude door eene opening uittehaalen , en de 
pit- 
