gijO NATUURLIJKE HISTORIE 
te fterk opvangen, waarom de Haas ook zeer fcherp van 
gehoor is. De hals is kort en het lijf is omtrent overal 
even dik ; hij heeft een zeer klein flaertjen als een 
vlokjen , zwart van boven en wit van onderen. Zijne 
voorfte pooien zijn kort en dun en , gelijk ik reeds 
gezegd heb , naar, evenredigheid korter dan de ag- 
eerde, waarom een Haas gemaklijker tegens een heu- 
vel of berg op loopt, dan een ander dier en ook ge- 
maklijker den berg op dan den berg af ; ook zuilen 
de Haazem in heuvelachtige landen , zoo dra zij van 
honden agtervolgd worden , de bergen zien te bereiken. 
Zijne agterfte pooten zijn langer en dikker en men kan 
aan dezelve ligt zien hoe veel kragt dit dier heeft om 
vooruit te fpringen; ook kan hij vervaarlijke fprongen 
doen en fpringt als hij vervolgd wordt over zeer wij- 
de flooten. Aan de voorfte pooten heeft hij vijf en 
aan de agterfte vier vingeren , elk met eenen tamelijk 
langen nagel voorzien, die krom, zwart, puntig en in 
het hair verborgen is : zijne voeten zijn van onderen 
met hair bezet, waarom een Haas in het geheel geen 
geluid in het loopen maakt, zoo dat men hem niet kan 
hooren aankomen , tenzij hij de bladeten doet ritze- 
len. 
De gewoonte kleur van de Haazen is graauwachtig 
.bruin, hier cn daar wat graauwer of zwarter, voorna- 
melijk op den rug , maar in de zijden helderer bruin en 
onder aan den buik wit: dusdanig zijn ook de Haazen 
in Nederland van kleur , doch men vindt nu en dan 
eenen geheel witten Haas, en fomtijds ook eenen enke- 
len 
