c 
BIR ZOOGENDE BIEREN. 34* 
Jen geheel zwarten 5 beiden zijn zeldzaam in Holland; 
doch in de hooge gebergten van het zuiden van üuro- 
pa, op welke het koud is en in de Noordlijke landen 
worden de Haazen des winters wit en neemen des zo- 
mers hunne gewoone kleur weder aan, en ’er zijn 00K 
enige die altijd wit blijven, welke men denkt dat de 
oudfte Haazen zijn; doch altijd behouden zij de punten 
der ooien zwart, welke bij den gemeenen Haas altijd 
zwart zijn. 
Het is hier de plaats om van eene bijzonderheid ge- 
wag te tnaaken , die zeer wonderlijk fchijnt en geen 
geloof zou vinden , als zij niet door veele geloofwaar- 
dige ooggetuigen bevestigd wierd, en deeze is dit ’er 
fo intijds Haazen gevangen worden , die twee hoornen 
op den kop hebben ; deeze hoornen zijn uit den kop int- 
gegroaid, liaan tusfchen de ooren en zijn fterk met pun- 
ten en knobbels getakt, zoo dat zij veel gelijkenis naar 
hoornen van een rbeebokjen hebben, maar zij zijn zoo 
regelmaatig niet gevormd. Of deeze hoornen afvallen 
en weder aangroeijen weet men niet, wijl men zulke 
Haazen te velden gezien heeft, en dezelve altijd heeft 
dood gefchoten. In Beieren is , onder andere , nog 
niet zeer lang geleden een Haas gefchoten, die twee 
kleine vaste hoornen op den kop had ; ook is er bij 
Astrakan een met hoornen gevangen; men bewaart in 
kabinetten zulke koppen van Haazen met hoornen. 
Waarvandaan deeze bijzonderheid zijnen oorfprong htb- 
be is niet met zeekerheid te bepaalen ; alleenlijk gist 
nisn dat zij alleen plaats kan hebben bij bosch-haazen» 
Y 3 of 
