EER ZOO OEN DE DIEREN. 345 
kunnen , vooral als zij nog jong zijn ; veele kooinen 
ook in geftrenge winters door het onguure weder ora 
hals; en duizenden worden op allerhande wijzen door 
de menfchen gevangen, - desniettegenftaar.de zijn de Haa- 
zen altoos nog talrijk genoeg, omdat deeze dieren zig 
zeer fpoedig en fterk vermenigvuldigen; zij krijgen reeds 
jongen in het eerfte jaar van hun leven en teelen bijna 
het geheele jaar door voort; de wijfjens krijgen drie of 
vier jongen, ja fomtijds vijf of zes te gelijk, welke zij 
reeds dertig of een en dertig dagen na de paaring 
werpen, en jongen dikwijls kort daarop weder naardien 
deeze dieren ook zoo bijzonder in hun inwendig maak. 
zei gevormd zijn dat zij tweerlei jongen te gelijk kun. 
nen draagen en dubbel bevrugt worden. De moeders 
zoogen de jongen twintig dagen lang en hebben zoo wel 
als de mannetjens tien borften, vier op de borst en zes 
op den buik, waaraan eg ter bij fotmnige enige of op de 
borst of op den buik otubreeken. Het natuurlijk leven 
van den Haas duurt maar zeven of agt jaarcn. 
De Haas geeft geen geluid van zig, dan wanneer hij 
in angst is; als dan fnuift hij fterk en als hij door de 
honden of menfchen gevat of gewond wordt, fcbreeuwt 
hij met eene fteni, die wel wat naar het fchreeuwen 
van een kind gelijkt. 
De Haas wordt niet alleen door gantsch Europa ge- 
vonden, men vindt hem ook in Barbarye, Egypten, in 
den Archipel, Siberie, Tarturye, daar fomtijds troe- 
pen van vijf of zes honderd witte Haazen gezien zijn, 
die voorttrokken en verhuisden; voorts in China, Per- 
Y s. fie. 
