DER. ZOOGENDE DIEREN. 34]7 
ken voor den jager dat 'er een Haas of misfebien een 
patrijs of ander wild ligt; hü maakt zig dan gereed om 
te febieten en nadert den hond, dien hij, zoo dra bij 
klaar is, beveelt toctefpringen. Somtijds vat de hond 
den Haas maar zekien; de Haas fpringt op en de jager 
neemt zijne kans waar om hem in zijnen loop te fobie- 
ten. 
De tweede jagt gefchiedt met Brakken en wordt aan- 
gelegd om de Haazen uit hunne Jlerkten, dat is uit de 
boschjens en grienten , waarin zij verborgen zitten , te 
jaagen. Men plaatst zig namelijk met een* fnaphaan ge- 
wapend op de hoeken en uitpaden van zoodanig een 
fcosch en jaagt de brakken het hout in ; deeze doorfnuf- 
felen het overal en zoo dra zig een’ Haas op ftooten of 
op een versch fpoor koomen , volgen zij derf Haas op 
het voet, terwijl de drift, waarmede zij bezield zijn, 
hen alle doet fchreeuwen, hetwelk men in de taal van 
dejagt aarjhan noemt, dit aanflaan waarfchuuwt de ja- 
gers die op hunne hoede zijn om den Haas te fchieten, 
wanneer hij ’er uit koomt; de Haas egter iaat zig zoo 
fchielijk niet uit het bosch jaagen, hij wil niet ruimen 
zeggen de jagers, maar loopt het bosch meermaalen 
rond; eindelijk fpringt hij uit het bosch en een van de 
jagers, die fchoot op hem heeft, tragt hem te treffen; 
mislukt dit, dan volgen hem alle de brakken de vlakte 
op en houden zijn fpoor zoo wel dat zij , fchoon de 
Haas hun buiten het gezigt vooruit is, egter hem op 
den reuk volgen en hem, als hij zig nederlegt of op- 
houdt, weder op ftooten; de Haas loopt dus eenen 
groo- 
