DER ZOOGENDE DIEREN, 349 
hond op den Haas los , zoo dat de een hem keert ca ds 
ander hem den weg affnijdt, en dus vee le honden den 
Haas zijn dood zijn i zoo dra een der Windhonden ziet 
dat hij hem nabij is raamt hij op den Haas, dat is hij 
grijpt toe om hem te vatten; dikwijls gebeurt het dat 
de Haas op dat tijdftip zig nederbukt en de hond door 
de fnelheid van zijn vaart over hem henen loopt; doch 
gelukt het hem en grijpt hij den Haas, dan houdt hij 
hem vast en de brakken intusfchen opkoomende zouden 
zij den Haas welhaast binnen dokken en den jager van 
zijn wild berooven; maar deeze laat, te gelijk met de 
windhonden, eenen anderen hond los, die de befcfoa- 
ter genoemd wordt omdat hij het wild befchut en be. 
waard. Deeze loopt ’er naar toe, plaatst zig bij den 
Haas en bijt en bevegt zoo lang alle die honden, wel- 
ke aan den Haas willen koomen, tot zij ’er af blijven 
en brengt den Haas bij den jager ; deeze befchutter, 
welke tot dat werk is aangeleerd, moet een fterke moe- 
dige hond zijn en opdat hij voor de andere des te ge- 
vreesder zou wezen , wordt hem een halsband met fcher- 
pe pinnen bezet om den hals gedaan. 
Wanneer men dikwijls de haazen-jagt oefent, heeft 
uren gelegenheid om waarteneemen welke listen de Haas 
gebruikt om zig voor de honden te verbergen of dezel- 
ve te ontkoomen; een jager verhaalt dat hij een Haas 
gezien heeft, die, zoo dra hij bemerkte dat ’er gejaagd 
wierd, al was hij ’er een half uur van daan, zig naar 
een vijver begaf, aan het’ zwemmen ging en zig in de 
biezen in het midden verborg, zoo dat de honden niet 
op 
