DES ZOOGENDE DIERE ïï. 7 
ten hoeven of Uaouwen zouden noemen. Ondertus- 
sen maakt dat kusfentjen deKemelen aeer bekwaam om 
op het zand te gaan, maar niet om over fteenachdge 
gronden te loopen, waarop zij hunne pooten kwetfen; 
ook kunnen zij op glibberige kleigronden niet voort en 
zouden daar dikwijls met hunnen last omverre vallen; 
om deeze reden zijn de Kemeldrijvers , als zij aan zulke 
piaatfen koomen, fomtiids genoodzaakt kleeden te fprei- 
den om hen daarover te laaten loopen ; de ftaert is niet 
zeer lang , maar beftaat uit lange ftijve hairen als de 
paerden-ftaerten; het hair van den Dromedaris is op 
zijn geheel lijf grijs- vaal en zeer zagt, zoo dat het al* 
wol gefponnen kan worden; andere foorten zijn bruin- 
achtiger van kleur ; het is doorgaans niet zeer lang , 
maar op fommige piaatfen van zijn lijf, als op den kop, 
onder aan den hals van vooren en op de bult is het lan- 
ger. De bulten van de Kemelen worden niet gevormd 
door enige kromte van den ruggegraat, maar beftaan uit 
een ftuk vieesch , dat vetachtig is en in zelfftandigheid 
naar de fpeenen van koeijen gelijkt. Men heeft ge lagt 
dat deeze bulten den Kemelen ook niet natuurlijk eigen 
waren, maar veroorzaakt waren door de drukking van 
de zwa 3 re lasten, waarmede men ben bezwaart; maar 
dit is niet waarfchijnlijk , want men zegt dat er nog 
wilde Dromedarisfen in Arabie ziin , welke men niet 
onderfcheiden kan van de tamme en die dierhalven ook 
eenebult hebben; daarenboven, waarom zou de Drome- 
daris . die op dezelfde wi-ze gehouden wordt als de he- 
mel en die van onheuchelijke tijden nog fteiker tot het 
A * ver- 
