der. zoogende DIEREN. 9 
tigt en waarvan ean gedeelte waarfchijnlijk weder met 
het voedzel in hunnen bek opgedreven wordt en hun- 
nen dorst kan iesfeben. 
Wanneer nu de Arabiers , door de woeftijnen reizen- 
de al hun water verbruikt hebben , en op dorre plaat- 
fen zijn, daar geene waterplasfen of bronnen gevonden 
worden , zoo dat zij van dorst zouden moeten ver- 
gaan , blijft hun geen ander middel overig dan hunne joe- 
vlugt te neemen tot deeze maag van hunne Hemelen j 
zij Aagten dezelve en vinden in den voorraad van wa- 
ter, welken die dieren enige dagen te vooren hebben 
opgedaan, en dat nog onbedorven en drinkbaar geble- 
ven is, hun behoud. De Kameelen drinken dan veel 
water in eens, maar kunnen dan ook weder lang zonder 
drinken blijven , hetgeen zij wel agt of tien dagen kun- 
nen uithouden. Even fober zijn zij in het eeten ; al* 
zij daartoe opgevoed zijn , kan men hun met een pond 
voeder en eveD zoo veel water ’s daags geheels weeken 
het leven ophouden; en zij eeten a!les wat men hun 
geeven wil, ftruiken , ftro, hooij gerst, boonen, ge- 
flanste dadelen- pitten. Als de nood het vordert, kun- 
nen zij het zelfs tot veertig of vijftig dagen zonder voe- 
der uithouden; doch men kan evenwel daarbij verzeö- 
kerd zijn dat zij daardoor zeer vermageren. 
De Kameelen zijn zagtmoedig , gehoorzaam en zeer 
leerzaam en zullen niemand leed doen; zij worden egter 
op zekere tijden wel eens kwaadaartig. Zij zijn weer- 
looze dieren ; zij hebben noch tanden om te bijten , 
noch hoornen om te ftooten, noch hoeven om te (laan, 
A s zo® 
