DER ZOOGENDE DIEREN. 43 
de plaats van de hondstanden -ftaan , maar die van boven 
rond zijn. Het heeft zes kiezen aan elke zijde in elk 
kaakbeen. 
Het mannetjen heeft een gewei, dat het wijfjen niet 
heeft. Dit gewei is niet plat als bladen , gelijk bij den 
Eland, maar loopt, als het Hert volwasfen is, in dunne 
puntige takken uit, die, bij het volwasfen Hert, dan 
eens meer, dan eens minder, maar tot vier en twintig, 
ja dertig en meer in getal zijn, hetgeen dan een zeer 
pragtig gewei vormt. De hoornen hebben eenen fraaien 
ftand en zetten het dier door hunne dierlijken kromming 
een groot fieraad bij : Bij fommige herten egter is 
het gewei meer of min mismaakt en fomtijds beeft het 
aan de eene zijde meer takken dan aan de andere. Dit 
gewei valt alle jaaren in de lente af, en als het dier ge- 
voelt dat het begint te waggelen, haakt het met het- 
zelve aan een boom , en rukt zag'jens , zoo dat het afr 
valt; zelden vallen beiden de takken te gel jk , maar 
meestal de een een dag of twee dagen na den anderen; 
de oudfte Herten verliezen de eerfte bun gewei en de 
jongfte laatst, fchoon dit egter geene regel is, die vast 
doorgaat; zij groeien geduurende den zomer weder aan, 
en het is eerst op het eind van de maand Jnlij, dat het 
gewei van de oude Herten weder geheel volgroeid is; 
het wordt ieder jaar grooter en van meerder takken 
voorzien , naar roaate het Hert ouder wordt. Als het 
gewei begint uittefpruiten , is het zagt en vervolgens 
wordt het met eene foort van fchors of wollige huid 
bedekt , waar door de bloed - vaten en aderen loopen,die 
het 
