44 NATUURLIJKE HISTORIE 
het gewei voedzel geeven; doch als het volwasfen is, 
droogt dat bekleedzel en vait ’er aan lappen af, waar- 
toe het Hert mede werkt door zijne hoornen tegen* 
de boomen te wrijven ; als de wolüge huid ’er af is 
vertoonen zig de hoornen als hout, met kleine knob- 
beltjens ’er op en groeven, die de fpooren zijn daar de 
aderen geloopen hebben. De hoornen zijn niet hol, 
gelijk die van het rundvee , maar van binnen vast van 
zelfftandigheid en zij verfchillen *«r ook hierin van 
dat zij fteeds aan de punten aargroeijcn tot dat z j hun- 
nen volkoomen wasdom hebben , daar integendeel de 
hoornen van liet rundvee van onderen aanwas fen. Dit 
zelfde heefc plaats in de hoornen van de Elanden, Dam- 
herten, Rheeën en diergelijke. 
Het Hert heeft eenen langen welgemaakten hals, net 
gevormde pooten met gefplecen hoeven en korte agter- 
klaauwen; zijn ftaert is zeer kort, zoo dat hij zig maar 
ais een vlokjen bair vertoont. In het Hert heeft deeze 
bijzonderheid plaats dat het geene gal -blaas aan de Ie- 
ver heeft, gelijk de andere dieren; dit melden de die- 
ren ■ ontleeders ook van het Rendier. 
De kleuren van het Hert en de Hinde verfchillen naar 
den ouderdom van het dier; als het Hertekalf of jong 
Hertjen ter waereld koomt , is bet vaal en bruin van 
kleur met witte vlekken, en onder aan de keel, buik en 
de binnenzijde van de pooten witachtig. Dee/,e v ek- 
ken verdwijnen als het diertjen negen maanden oud is 
en dus tegens den winter, e" dan wor ^ £ ^et gelijk vaal 
van kleur met zwart op den kop; de ooran , fchoft. 
Mg, 
