4 6 NATUURLIJKE HISTORIÉ 
vindt ook aan de Kaap de Goede Hoop eene foor* vs ft 
Hert dat klein en laag op de pooten is, en het welk 
met witte vlakken op eene bruine grondkleur getekend 
is; het wordt het Varkens -Hen genaamd. 
Het Hert onthoudt zig in de bosfehen, op de heuve- 
len en in de vlakten; zijn voedzel beftaat in verfchei- 
denerlei foorten van gewasfen, naar het jaargetijde; in 
den herfst eeten zij de knoppen van groene heesters, 
de hei - bloemen en de bladeren der braamftruiken; in den 
winter fchillen zij de boomen en eeten de fchors en het 
mos, dat ’er op groeit en, als het zagt weder is, gaan 
zij op het koren graazen ; in het begin van de lente 
zoeken zij de katjens of bloeizems der abeelen, willi- 
gen en hazelnooten- boomen en de bloemen der kor- 
nouilleboomen ; in den zomer eeten zij alle foorten van 
bladeren , knoppen en graanen ; zij geeven egter de 
voorkeur aan den fporkenboom en aan de rogge ; als 
zij gegeeten hebben , gaan zij leggen om te herkaauwen ; 
dit doen zij zoo gemaklijk niet als bet rundvee; het is 
als met rukken of de hik, dat het eeten weder uit de maag 
in den bek koomt , hetgeen men aan zijnen langen ge- 
bogen hals wil toefchrijven. 
De Herten leeven in de winter aan troepjens bij el- 
kanderen , en onthouden zig dan in het digtst van de 
bosfehen, daar zij elkanderen verwarmen. In de lente, 
zoo dra de hoornen afgevallen zijn , fcheiden zij van mal- 
kanderen en begeeven zig in de Kruiken en lugtige 
kreupel bosfehen. In het eind van Augustus of begin van 
September, als hunne hoornen volwasfen zijn, koomen 
zij 
