DER ZOOGENDE DÏERIN. 47 
zij weder in de bosfehen en beginnen de wijfjens te 
zoeken, als dan brullen zij zeer Herk en zijn als woe- 
dende , en , zoo twee mannegens zig bij een wijfjen 
bevinden , dan ontftaat ’er een fchriklijk gevegt ; zij 
ftooten met hunne hoornen op elkanderen en kwetzen 
nialkaêr fomtijds doodliik; bij deeze gelegenheden is het 
fomtijds gebeurd dat twee Herten zoodanig met hunne 
hoornen in elkanderen verwardden , dat zij niet weder 
los konden kooinen en men beiden in het boseb vond 
dood liggen. Het Hert blijfc dan enigen tijd bij de 
Hinde, waarna het eene andere gaat op zoeken ; deeze 
verliefde woede duurt maar drie weeken , gedutirende 
welken tijd zij niet fiaapen of rusten, maar veel ioopen 
en vegten , waar door zij zeer vermagerd worden. De 
Hinden brengen , na agt maanden en enige dagen, haar 
jong ter waereld; zij krijgen ’er gemeenlijk maar een, 
zelden t« ee; het jong volgt de moeder den geheelen zo- 
nier ; zij zoeken het voor de honden en menfehen te 
verbergen, en zoo zij honden zien koomen, zullen zij 
zigzelven laaten jaagen om dezelve van het jong te ver- 
wijderen. 
Het Hert groeit vijf of zes jaaren eer het volwasfen 
is, en leeft, gelijk andere zoogende dieren , omtrent ze- 
ven maal den tijd van zijne groeijing; het zal dan vijf ea 
dertig of veertig jaaren oud worden. 
Het Hert kan zeer goed zien , verre ruiken en feberp 
hooren. Het is een onfcbuldig, Uil en vreedzaam dier. 
Het is zeer vreesachtig , maar evenwel nieuwsgierig; 
zoo dra het wat hoort, ligt het den kop in de hoogte 
en 
