DER ZOOGENEE DtïREtt, $$ 
beginnen te bijten en te verfcheuren; bet arme dief, 
dus tot het uiterfte gedreven , verdedigt nog zijn leven 
zoo goed het kan en kwetst de honden en zelfs de paer- 
den van de jagers, die hem te nabij koomen, tot dat 
een hunner het met een lang mes , dat men daarom een 
hartsvanger noemt , de peezen van de pooten doorhakt, 
om het te doen vallen, waarop hij het een fteek agtec 
in den nek toebrengt, die het dood neder legt. 
Ondertusfchen koomen de jagers, die agter gebleven 
mogen zijn, aanrijden om bij den dood van het Hert 
tegenswoordig te wezen en men blaast op den waldhoorn 
om deeze heerlijke overwinning, die men met zoo veel 
toeftel , honden en paerden op een enkel bijna weerloos 
dier behaald heeft , te vieren ; de jagers villen het dieren 
neemen , zoo zij willen , de beste ftukken ’er af; ter- 
wijl de honden in de rondte met groot verlangen zitten 
te wagten dat hij hun vergunne het vleesch van bunnö 
prooi te verflinden. Als hij alles daartoe gereed ge- 
maakt heeft , vallen zij alle op een gegeeven tekeii 
aan , en flaan in korten tijd het Hert geheel naar bin- 
nen. 
In de Historie van den Haas (*) hebben wij gezien 
dat de jagers zekere jagtwoorden gebruiken om alles wat 
tot den Haas betrekking heeft met konstwoorden uitte- 
druk- 
Zie II Deel, blad*. 35e. 
D 3 
