DER ZOOGENDE DIEREN.’ 65 
woon is valt men dan naar den eenen kant en dan 
naar den anderen kant oin. 
Het vleesch van de Rendieren is eene zeer goeda 
fpijze en wordt ook veel gegeeten. Sommige volkeren 
eeten het raauw; andere gekookt en ook met mos ge- 
rookt en gedroogd; de tongen worden voor een lekker 
beetjen gehouden en worden gerookt door geheel Zwe- 
den te koop gevoerd ; de hoornen kunnen , als zij zagt 
zijn, zelfs raauw gegeeien worden, wanneer men die, 
als worst, aan fchijven fnijdt ; bijna niets laat men van 
het dier verlooren gaan ; men bereidt het bloed met 
hei-bezieën en maakt ’er bloedbeulingen van; fommige 
verteeren zelf hetgeen zij in de maag van het dier vin- 
den; zij ltooken en eeten de ingewanden en gebruiken 
voornamelijk het vet. De melk is ook zeer goed en 
bijna enkel room; men zegt dat zij naar nooten fmaakt; 
van deeze melk wordt boter gekarnd, die wit en zeer 
goed van fmaak is ; men maakt 'er ook uitmuntende 
kaas van. 
Het vel van de Rendieren wordt door deeze vol- 
keren gebruikt om klederen te maaken , die het hair 
naar buiten hebben; zij gebruiken het ook om hunne 
(leden mede te overtrekken , waartoe zij draaden bezigen 
van de zenuwen van deeze dieren gemaakt; het dient 
hun ook om hunne tenten te bedekken; van de vellen 
van de ouden maaken zij kousfen , of liever zagte laer- 
zen, die zeer warm zijn en zeer goed om over de 
fneeuw te loopen, als het zeer koud is; want als het 
dooit, kan men ■'er zig niet van bedienen. Uit zijne 
* III» D e e L» E been* 
