DER ZOOGENDE EIEREN. IQj 
ren geneel bloot blijven, en zelfs de bruine hairen be- 
dekken ; bet kan, zegt men, niet beter beduid worden 
daar door het te vergelijken bij een boek . dat men op 
den rug legt en dat men open en toe doet. Deeze 
verandering van kleur maaken deeze dieren als zij ver- 
volgd worden en dan groote fprongen doen ; zij doen 
?ulks ook als zij wat geloopen hebben en dan ftil ftaan ; 
doch na een of twee minuuten trekken zij de bruine hai- 
ren weêr bijeen en worden in eens van wit wederom 
bruin van kleur. 
De naam van Springbokktn geeft alleen reeds te ken- 
nen dat deeze diertjens vlug en levendig zijn ; ook 
kunnen zij vervaarlijke hooge luchtfprongen doen; en 
ajs zij vervolgd worden, fpringen zij op eene lugtige 
wijze over elkanderen henen , hetgeen niet onvermaak- 
lijk om te zien moet wezen. 
De Springbokken onthouden zig in de onbewoonde 
woeftijnen en wel alleen , voor zoo veel ik weet , in 
die van Afrika boven de Kaap de Goede Hoop : zij voeden 
zig met allerleie kruiden en gewasfen; zij leeven in ont- 
zagcbelijke groote troepen, die zoo groot zijn, dat zij 
van eenen reiziger op wel zestig of tagtig duizend fluks 
begroot worden en dat zoodanig een troep , dien hij 
liet jaagen, fchoon zij hard liepen , drie kwartier nodig 
had , eer hij voorbij was getrokken. Want in zulke 
groote troepen trekken zij van de eene landftreek naar 
de andere. Als ’er in de binnenlanden van de Kaap 
groote droogte heerscht, zoo dat het gras en de kruiden 
niet kunnen uitfpruiten, trekken deeze troepen Spn'ng- 
G s bok* 
