DEK ZOOÖENDÏ D! ER EN. lüj 
en andere dieren een fterk vergif is ; zij' zijn , gelijk uit 
hetgeen ik in het begin der hiftorie van de Xemeles 
gezegd heb blijkt (*) , herkaauwende dieren. 
De Geit krijgt, na vijf maanden, een enkel jong geft- 
jen; de tamme egter fomtijds twee of drie te gelijk, 
welke zij aan twee prammen zoogt; men heeft enkele 
voorbeelden dat eene Geit zes, tien en twaalf gehjens 
te gelijk heeft voortgebragt; doch die gevallen zijn 
zeldzaam. Bij deeze foort van dieren heeft ook nog 
deeze bijzonderheid plaats dat ’er onder de mannetjens 
veele zijn, die, zoo wel als de wijfjens, melk uit 
hunne borften geeven, De Bokken keven tien of 
twaalf jaaren. 
In de maag van deeze dieren wordt dikwijls een fleen 
gevonden, die aldaar gevormd wordt door de verhar- 
ding van zekere vogten en die langzaamerhand met laa- 
gen aangroeit; deeze fieenen worden Bczoars genoemd 
en vooral in Perfie hoog gefebat om de geneezende 
kragten, welke men aan dezelve toefebrijft, even ge- 
lijk men die ook toefchrijft aan de fieenen, welke in 
de galblaas van de flekelvarkens gevonden worden, 
zoo als wij in de hiftorie van die dier gezien heb- 
ben (f). Zoodanig een fteen, die eene on^e weegt, 
■wordt in Perfie met omtrent vijf en twintig Guldens 
betaald, terwijl de prijs van dezelve met de grootte zoo 
zeer 
(*) Zie bladz. 2. 
( f) Zie II Deel blaiiz. I?i. 
