EER, ZOOGENDE EIEREN. 1 3 £ 
teer kleine hoornen ; beiden hebben eene vlok hair onder aan 
de kin. 
De Steenbok heeft indedaad veel van den Bok , maar 
hij overtreft de grootfte Bokken verre in grootte en 
ook in krat>t; bij heeft een veel wilder aanzien en is 
ook indedaad een wilder en fchuuwer dier; zijne hoor. 
nen zijn aanzienlijk gróót, zwartachtig van kleur, van 
onderen breed, naar agteren krom gebogen en allengs 
dunner wordende; zij zijn in de lengte in twee ver- 
deeld en in de rondte afgedeeld in knobbelachtige rin- 
gen, welke bij het dier alle jaaren in getal vermeerderen, 
zoo dat men aan dezelve kan zien hoe oud heus; de 
kop is niet groot; de oogen klein; de osren middel mas 
tig; de tanden als bij de Bokken; hij heeft eene groote 
(ik en eenen zeer fterken hals en is ruig en ruuw 
van hair; hij heeft zeer fterke pooten, die in Haat zijn 
om de vervaarlijke fprongen , welke dit dier op de har- 
de rotfen doet, te weêrftaan; zijn ftaert is kort; zijne 
kleur is geelachtig aschgraauw , en hier en daar wat 
bleek vaal en zwartachtig bruin , met eene zwartachtige 
ftreep langs den ruggegraat ; de oude worden zwart 
en met grijze hairen tusfcben de zwarte. Het wiifjen 
is kleiner dan het mannetjen , heeft zeer kleine hoor- 
nen en eene kleiner fik; het brengt in het laatst van Mey 
een jong ter waereld. 
De Steenbokken gaan bij kleine troepjens van ten 
boogften tien , en bewoonen de hooge berg- toppen, 
die meest altijd met fueeuw en wolken bedekt zijn, daar 
zij van berg- plaatst leeven; naardien zij op de ontoo- 
1 2 g*ü£’ 
I 
