BEK ZOOMENDE DIEREN. 
135 
HET WILD SCHAAP, DE ARGALI. 
(PI. XXIII, Pis- 2 - het mannetjen.) 
H ct Schaap, in zoo groote menigte en 200 wijd en 
zijd dcnklijk reeds van oude tijden af, in eenen c mmen 
ftaat'over de aarde veifpreid, heeft daardoor ook zeer 
0 te veranderingen ondergaan ; men ziet bij deezo 
dieren de groocfte en tegenftrijdigfte verfcheidenheden, 
in de hoornen , de ooren . den ftaert en het hair : deeze 
•tamme fchaapen moeten voorzeeker ook eenen gemeenen 
ftam - vader in den natuurlijken ftaat hebben; daar moet 
een wild Schaap wezen, of geweest zijn, waaruit het 
afgeftamd is ; lk zeg of geweest zijn ; want ieder , die 
Schaapen kent , weet welke zwakke, onnozele, ftornme, 
traage , weerlooze dieren onze tamme fchaapen zijn , 
en men zal misfehien zelf dikwijls de aanmerking ge- 
maakt hebben dat, zoo de wilde Schaspen niet ftsrker, 
vlugger en fchranderer waren , het geheele wilde ras 
•weldra door de wilde dieren zoude uitgeroeid zijn, 
bebalven op die weinige plaatfen, daar de dieren in het 
wild leeven en daar wel fchaapen, maar geene verfcheu- 
rende dieren gevonden wierden. Gelukkig egter is het 
wild Schaap, waarvan de tamme denklijk alle afftam- 
men, zulk een klein, zwak, onnozel , weerloos fthepzel 
niet ; doch dit groot onderfcheid tusfehen het wild 
Schaap ee de tamme Schaapen heeft auk. te weeg ge 
I 4 bragt 
