Ï40 NATUURLIJKE HISTORIE 
ligt ruiken, waarom men hen altoos nadert met tegens 
den wind in te gaan. Zij kunnen zeer fnel loopen;zoo 
dra zij een mensch befpeurd hebben, begeeven zij zig 
op de hoogde en deildc plaatfen en zien zeer omzigtig 
rond; de jagers leggen zig dan eerst in eene hinder- 
laag, waarin andere deeze dieren zoeken tejaagen; zij 
worden ook in kuilen gevangen, die men op de plaat- 
fen graaft, daar zij, om de ziltachtigheid , of omtedrin- 
ien, koouien en welke men met ligte takjens dekt, zoo 
dat zij, daar op koomende, ’er in Horten. Als men de 
honden op hen af zendt, vlugten zij niet verre, maar 
ftaan welhaast dil en dellen zig tegens de honden te 
■weer , waardoor dan de jager tijd bekoomt om hen te 
naderen en met een fnaphaan of boog dood te fchieten ; 
fomtijds ontloopen zij hen en fpringen op eene deile 
rots, van waar zij de honden aankijken , die hen wel 
aanblaffen , maar hen daar niet volgen kunnen , wanneer 
den jager «ok gelegenheid gegeeven wordt om hen te 
naderen en dood te fchieten, fchoon het dan evenwel 
nog dikwijls gebeurt dat het dier in een afgrond dort, 
daar de jager zijn wild niet kan gaan opraapen. 
Deeze omdandigheden maaken de jagt op de wilde 
Schaapcn vrij gevaarlijk en kost in Kamfchatka menigen 
jager , die zig te veel waagt in het vervolgen van des- 
ze dieren op gevaarlijke plaatfen, het leven; dit fchrikt 
hen egter niet af van deeze jag; , want zij zijn zeer ge- 
zet op het vleesch en vooral op het vet van deeze dieren; 
zij kleeden zig ’s winters met derzelver warm vel; hun- 
BS hoornen dienen ora ’er bekers, lepels en ubaksdoo- 
zea 
