1<J2 NATUURLIJKE historie 
regelmatige wijze vrij fraai krom geboogen zijn; zij 
vallen niet af, als hij drie jaaren oud is, gelijk men door 
fommige anders kundige Natuurkenners befcbreeven 
vindt (*), maar als zij drie jaaren oud zijn, valt 'er als 
eene zeer dunne fchil van het onderfte der hoornen af, 
waardoor een ring ontftagt, en vervolgens koomt ’er 
jaarlijks zulk een ring, waaraan men den ouderdom van 
deeze dieren zien kan. Wanneer zij, bij ongeluk of door 
het vegten , een hoorn verliezen, krijgen zij geenen 
anderen. De Aueros, welke hier ftaat afgebeeld, heeft 
geene groote hoornen, en dus fchijnen de Poolfche 
dezelve thans te hebben ; maar hierin zal veel verfchil 
zijn naar de luchtftreek , waarin die wilde Osfen Iee- 
ven; die, welke oudstijds in de bosfehen van Duitsch- 
land liepen, moeten zeer groote hoornen gehad heb. 
ben , want niet alleen vindt men hen dus befchreven , 
maar reen treft fomtijds in dat land nog heden zeer 
groote hoornen van die oude osfen aan , welke men in 
den grond begraaven heeft gevonden; die in Sparre 
hebben hoornen, waarvan de punten meer dan vijf voe- 
ten van malkandefen af zijn ; onder de tamme zijn ook 
verfeheidenheden , die de hoornen zeer groot hebben $ 
de ooren Haan laag geplaatst en hangen plat neder. 
Deeze dieren hebben agt voortanden in het onderile 
kaakbeen en geene in hst bovenlle; zij verwisfeien die 
tan. 
Hu ff de eerde keert dit ia hetvefvolg verbeterd’. 
