DER ZOOGENDE DIEREN. 1 6 $ 
De Stier, ondertusfchen, den kampvegier telkens op 
een versch paerd ziende te voor fchijii koomen, wil ein- 
delijk niet meer vegten ; zoo dia men dit ziet, laat men 
agt jonge mansperfoonen tegens hem los , die elk een 
bundel kleine pijlen in de hand hebben, die zij het dier 
in den nek moeten tragten te ftooten ; maar zij mogen 
hem niet van agteren aanvallen; zij tergen dan den Stier 
tot hij op hen af koomt en, zoo dra hij zijnen kop 
nederbuigt en zijne oogen fluit om eenen van hun op 
2ijne hoorns te neemen en daartoe eene korte poos ftil 
houdt , fteeken zij hem hunne pijlen in den nek en nee- 
men daarop terftond de vlugt. Wil hij niet ftooten , dan 
zwaaien zij hem het rood vaendeltjen voor de oogen en 
hitfen hem daardoor aan; loopt hij hen ra, dan laaten 
zij hun vaendeltjen vallen , opdat hij zig daar enige oo- 
genblikken mede be<ig zal houden , en zij intusfchen 
tijd hebben om zig te bergen; dit voldoet dikwijls aan 
hun oogmerk en de Stier ftaat ftil om het vaendeltjen te 
beruiken; maar fomtijds houdt de Stier zijn oog aileen 
op den man gevestigd en vervolgt hem zoo digt op de 
hielen, dat hij naauwlijks tijd heeft om over de fchut- 
ting te fpringen, voor hij agterhaald wordt, en fomtijds 
fpringt ’er de Stier bijna te gelijk met hem *>ver. 
* Als dit zoo omtrent twintig minuuten lang geduurd 
heeft, befluit men een einde aan het leven van den Stier 
te maaken. Dit is het werk van lieden die de Matadors 
cf doodjlaagers heeten; de Matador treedt in het ftrijd- 
perk; in zijne flinkerhand houdt hij het rood vaendeltjen 
en in zijne regter een zwacrd; hij heeft geduurende het 
b 5 £ e ' 
