170 
NATUURLIJKE HISTORIE 
gevegt zeer aandachtig opgelet hoedanig de aart van 
den Stier in het vagten ware; bevindt hij dat bet dier 
dol en ouftm'mig toeloopt, zonder list te gebruiken, 
dan nadert hij het vol vertrouwen , wel weelende hoe 
hij het moet aantasten en dat hij het niet zal misten; 
maar was hetdieromzigtigen loos, koel enonverfchrok- 
hen, was het langzaam in een bcfluit te neemen, maar 
fne! in het uittcvoeren.dan fiddertde Matador en tast hem 
niet dan met fchrik aan ; zijne eer duidt egter niet dat hij 
agieruit gaat of van de onderneeming afziet. Hij nadert 
i iengs en tragt den Stier te tergen, opdat hij op hem 
af koome; gelukt dit, dan loopt de Stier meestentijds 
blindelings in het zwaerd , dat hij tegens hem gerigt 
houdt, of wordt door hem in den nek getroffen; maar 
is de Stier behoedzaam, dan ontwijkt hij den doodlijken 
fiag , keert zig om en loopt den Matador na ; deeze 
neemt de vlugt, ziende gefladig naar den Stier om en 
tragtende hem door het nederwerpen van het vaendeitjen 
op te houden. Een dier Matadors wierd door den Stier 
vervolgd en bezat zoo veel tegenwoordigheid van 
geest dat hij, toen hij aan het be chutzel gekoomen was 
en de Stier bukte om hem op zijne hoorns te neemen, 
en hem in de lucht te ftnijcen , zijnen voet tusfehen 
zijn* hoorns plaatfte, en zig door den Stier laatende 
opwerpen , aldus over het befebutze! fprong en aan de 
andere zijde op zijne voeten nederkwam. Het gebeurde 
«nen anderen dat hij zijnen fteefc miste, met dat gevolg 
«at de Stier hem lanflonds op zijne hoorns nam en hem 
tweemaalen in de lucht wierp, vo.ir hij van hem verlost 
kern 
