ha t u tj a L3 JK e historie 
wel van gevaar verzeld, want als men het dier kwetst 
zonder het te dooden, koomt het op den jager af, valt 
hem aan en doorfteekt hem met zijne hoornen , als hij 
zig niet bergt door op eenen boom te klauteren of zig 
ln een huis te begeeven. Het vleesch van dit dier is 
zeer goed om te ecten; zijne huid levert een uitmun- 
*« d . ' eder cn z '-in bair of wol wordt gebruikt tot ver- 
fcheiden manufacturen. Den Amerikaanfchen Bifon 
vindt mea in Noord - Amerika in ongelooflijke kudden; 
maar in Zuid -Amerika zijn ’er geene; in Europa zijn 
zij in Polen cn Litthauwsn en, gelijk ik reeds gezegd 
heb, in Schotland, doch aldaar niet menigvuldig. 
De Muskus -Os. 
I 
33 aar is in Noord Amerika nog een dier, welk men 
gemeend heeft hetzelfde te zijn niet den Amerikaan- 
fchen Bifon, fchoon nadere waarneemiogen geleerd 
hebben dat het wederom eene andere verfcheidenheid 
van den wilden Os is. Eet heeft ook indedaad zeer 
veel overeenkomst met den Amerikaanfchen Bifon ; do 
genaite is bi,na deze'fJe; zijne maanen zijn zoo lang 
dat zij bijna tot op den grond nederhangen ; de kleur 
is donkerbruin, bij heeft lange hoornen, die aan den 
wortel bij clkanderen liaan en als uit hetzelfde grondlluk 
voortkooinen , dsn zig naar beneden krommen terzijde 
den kop cn vervolgens weder met de punten cene bogt 
Kaar loven neeawn, zij zijn zoo zwaar dat zulk een paar 
hoer* 
