DES. ZOOGENDE DIEREN. 
175 
hoornen wel zestig ponden weegen. Zijn vlcesch 
ruikt zeer fterk naar muskus cn kan fotntijds om dien 
fterken reuk niet gebruikt worden; men vindt d rzelve 
in de koude landen van Noord- Amer ika , daar zij in 
kudden van dertig cf veertig in het wild loepen; ouds- 
tijds zijn zij ook in Siberie geweest, wijl men aldaar 
beenderen van dceze dieren in den grond heeft begraa- 
ven gevonden. Hunne wol is zoo fijn dat rasn ’erkoua- 
fen van gemaakt heeft, die fraaier waren dan zijden*. 
JDs Grommende Os , de S&rluk, 
D e grommende Os plaats ik al mede onder de ver. 
fcheidenheden der wilde Osfen en we! als eene ver- 
fcheidenheid, die denBifon het naaste koomt , alfuhoora 
hij door andere voor eene bijzondere foort wordt ge- 
houden; de groote overeenkomst egter, welke ’er tus- 
fchen deeze dieren plaats heeft, gerechrigt mij ’er, ge- 
loof ik, toe. Hij is grootcr dan onze osfen en boogsr 
van pooten ; hij heeft lange hairen, die bijna tot op 
den grond nederhangen, die hem het gantfebs lighaan» 
bedekken; hij heeft eene bult, maar dieegter niet groot 
is hij is Zffart en wit van kleur, hij be;ft binnen- 
waarts gebogen hoornen; zijn ftaert Is lang en zeer 
ruig met lange hairen voorzien als een paeiöen ilsert, 
maar de hairen zijn fijner en glanzeneer. 
JJssze dieren zijn fier en fierk; zij brullen niet , *is 
Sue« 
