I?8 NATUURLIJKE HISTORIE 
der is, heeft het Rundvee da3rentegens weder in he! 
geheel geeue hoornen; in kort, daar heerscht hierin 
eene groote verfcheidenheid in verfchillende landen. 
Ik zal egter hiertoe niet betrekken die koeijen met drie 
en vier, ja 2 es of meer hoornen, welke op allerhanden 
wijzen gedraaid en gefatfoeneerd zijn, die men bij de 
Kaffers ontmoet; deeze namelijk zij'n gewrogten van 
konst en niet van de natuur; de Kaffers weeten de hoor- 
nen hunner koeijen te vermenigvuldigen en tot zulk 
eetie gedaante te laaien groeijen als hunne grillige ver- 
beelding hun aan de hand geeft; zij zaagen de hoornen 
der koeijen, als zij pas uitkoomen, aan de punt dwars 
of over kruis door, als wanneer elke der verfchillende 
verdeelingen tot een hoorn groeit; willen zij de hoor- 
nen eene onnatuurlijke kromming, bij voorbeeld een 
cirkel , doen aanneemen , fnijden zij naast de punt een 
gedeelte van de dikte weg; deeze wegfnijding herhaa- 
len zij dikwijls en dit noodzaakt den hoorn zig in eene 
tegenovergeilelde rigting te krommen. Daar heerscht bij 
deeze dieren ook een groot verfchil van kleur; men 
vindt witte, graauwe, zwarte, bruine, roode, wit en 
zwart bonte, rood en wit bonte. Van alle deeze kleu- 
ren heeft men Rundvee in dit land, terwijl men in de 
Noordlijke Departementen van Frankryk meest roode 
koeijen ziet. Onze boeren houden de zwarte en zwart 
en wit bonte voor de beste en de witte voor de flegt- 
fte , en met grond , want men heeft opgemerkt dat van 
de dieren van eenerleie foort de witte doorgaans zwak- 
ker zijn dan de zwarte of bonte. 
De 
