lf?2 NATUURLIJKE historie 
i 5 de beeften voortebereiden en hun vervolgens de ziek- 
te inteënten, gelijk men dekinderpokjens bij demenfchen 
doet , in hóóp dat dezelve dan zagter zoude zijn ; doch dee- 
zeonderneemingisniet bekroond geworden met zoodanig 
tenen goeden uitflag dat dezelve algemeen in gebruik is 
geraakt; men ent niet meer in. Thans is deeze ziekte in 
Nederland niet woedende , ten minften niet in zulk eenen 
graad , dat men dezelve algemeen kan noemen. Hoe ver- 
nielend ondertusfchen deeze vcc-psst zij, kan men 
daaruit afneemen dat in het jnar 1744 en 1745 i n ^en 
tijd van elf maanden in Friesland honderd en negen dui- 
zend vijf honderd zeven en negentig heetten aan die 
ziekte geftorven zijn. In het voorjaar van 1745 was 
het getal der heeften, welke in den eerden aanval dier 
ziekte alleen in West -Friesland en het Noorder- Kwar- 
tier ftierven, vier en vijftig duizend drie honderd vier 
pn veertig, oud en jong; zeven duizend negen honderd 
drie en twintig waren ’er gebeterd of herfteld en vijf- 
tien duizend drie honderd zes en zestig waren gezond 
gebleven, zoo dat van de zeven en zeventig duizend 
zes honderd drie en dertig beeften maar een vijfde ge- 
zond was gebleven , en van de vier vijfde die ziek «a- 
ren geweest omtrent zeven agtfte geftorven , en van het 
geheel getal beeften zeven tienden geftorven waren ; in 
den tijd van den eerften September 1769 tot den eerften 
Kaart 1770 ftierven ’er in Holland honderd veertien 
duizend honderd twee en vijftig Runderen, terwijl 'er 
in dien tijd negen en dertig duizend negen honderd vijf 
t;n zestig beterden; in West- Friesland waren er drie 
en 
