194 NATUURLIJKE historie 
heid om te zwemmen , zoo dat zij grootc rivieren ge- 
makiijk overzwemmen. 
De Buffels hebben een geheugen, dat zeer fterk is; 
de tamme keeren van vijftig mijlen verre naar hunne 
kudden terug, als zij van dezelve afgefcheiden worden; 
als zij jong zijn , geeven de hoeders hun eiken eenen 
naam, welken zij geduurig al zingende herhaalen. Dee- 
ze jonge Buffels vergeeten dien naam nooit weder, op 
welken zij ilil ftaan , als zij onder eene groote kudde 
zijn en men hen daarbij toeroept; zij zijn zoo fterk aan 
dien naam gewoon, dat zij zig niet zullen laaten nade- 
ren om zig te laaten melken , zoo men hen niet bij dien 
naam noemt. Men moet, als men de Buffel- koeijen mel- 
ken wil , het kalf ’er bij brengen, of, als het dood is, 
een ander kalf, dat met het vel van haar kalf bedekt is; 
door dceze grove list laaten zij zig bedriegen en an. 
ders zullen zij baare melk ophouden; veel minder zul- 
len zij zig laaten zuigen dooreen kalf van eene koe, 
want, al hoewel de Buffels en deKoeijen dikwijls onder 
elkanderen in eenen ftal leeven , hebben zij geen ge. 
gemeen fcbap met malkanderen , fehoon zoo veel naar 
elkaêr gelijkende, maar houden zig volftandig afgezon- 
derd en zij zijn zelfs afkeerig van malkander, zoo dat 
eene koe zig niet door een Buffel «kalf en eene Buffel- 
koe niet door het kalf van eene koe zal laaten zuigen; 
de Buffel • koe brengt een , fomtijds twee kalveren 
voort, en wel na twaalf maanden dragt, waarin zij ook 
aanmerklijk van de koe verfchilt. 
De 
