202, NATUURLIJKE HISTORIE 
gen beroofd is om zijns gelijken voorttebrengen , een 
Ruin , het wijf en eene Merrie , en het jong een Feuten ; 
men noemt het Paerd ook wel een Ros, waarvan het 
woord Roskam en Roskmmer, met welk laatfte men bij 
ons een Paerdenkooper bedoelt. In Vriesland noemt 
men ten platte lande een paerd een Hynfer, terwijl het 
in het oud Vrïesch, gelijk in het Engelsch , een Horfe 
het ede. 
De gedaante van het Paerd is in de daad zeer fierlijk, 
voornamelijk als het wel in het vleesch is en geleerd is 
eene goede houding aanteneemen; zijne geheele gedaan- 
te toont kracht , moed en fierheid , terwijl 'er egter 
niets wilds of woests in zijn voorkoomen is, als bij 
den ftier; zijne houding is fierlijk, zijn gang fraai, zijn 
loopen vlug. 
Eet hoofd van het Paerd is langwerpig en fpits; zijne 
ooren zijn klein, fiaan regt op en kunnen door hetzelve 
fterk bewoogen worden; het kan die naar alle kanten 
draaien van waar het geluid koomt , om het te beter 
opte/angen; zijne oogen zijn groot en (laan ter zijde in 
den kop, zoo dat het niet regt vooruit, maar ter zijde 
ziet; om regt vooruit te zien moet het den kop een 
weinig ter zijde draaien ; zijn finoel eindigt in eene dik- 
ke boven- lip en dunner en flappe onder-lip: het heeft 
zes voortanden in de bovenkaak en zes in de onderkaak; 
in elke kaak twee hondstanden, die op zigzelve ftaan, 
afgezonderd van de fnij • of voortanden en van de kie- 
zen; en vier en twintig kiezen , zes in elke kaak ter 
wederzijde; doch de Merrieên ontbreeken de hondstan- 
den. 
