DER ZOOGEKDE DIER1N. 2.0 3 
den, 200 dat bij dit dier bet wijfjen vier tanden min- 
der beeft dan het mannetjen; men vindt egtgr fomtijds 
Merrien, welke de hondstanden hebben, doch het is 
zeer zeldzaam en wordt voor eene fpeeling van de na- 
tuur gehouden. 
De Paerden verwisfelen hunne voortanden en krijgen 
eerst laat hunne hoektanden , waardoor men uit de be- 
fchouwing van de tanden over den ouderdom van een 
Paerd kan oordeelen. Naardien dit eene weetcnfcbap 
is, welke iedereen , die een liefhebber van Paerden is, 
behoort te kennen , om daarin niet bedrogen te worden, 
zal ik wat nader hierbij blijven ftil (laan, dan ik omtrent 
dit ftuk bij andere dieren gedaan heb, en ‘de verwisfe- 
ling van de tanden der Paerden in hunne bijzonderheden 
kortlijk opgeeven. 
Zes of agt dagen na de geboorte van het Veulen koo- 
men ’er vier voortanden uit, namelijk twee in de boven 
en twee in de onderkaak; deeze tanden worden bij de 
boeren de vroege melktanden genoemd; weldra daarop vol- 
gen vier andere, een aan elke zijde, zoo boven als on- 
der, die tweede melktanden genoemd worden; als het 
Paerd tusfehen de drie en vier maanden oud is , vol- 
gen ’er weder vier tanden , namelijk onder en boven ter 
wederzijde een; hier mede is het Veulen vijf of zes 
maanden oud geworden; alle deeze tanden zijn niet zoo 
fcherp als de verwisfelde tanden, waardoor voorgekoo- 
men wordt dat het veulen de tepels der moeder niet 
kwetst, gelijk het doen zoude, als zij zoo fcherp wa- 
ten als die » welke in de plaatfe van deeze eerfte tanden 
koo- 
