2ö8 natuurlijke historié 
maar ben ook aan ongemak bloot (lelt , wanneer het re- 
gent, doordien de droppels regen , inde ooren van het 
Paerd vallende, het zeer hinderlijk moeten zijn, ter- 
wijl het in mijn oog het Paerd eer mismaakt dan ver- 
fraait: deeze gewoonte is al mede eene fraaie uitvin- 
ding van onze Engelfche nabuuren, en zij is bij hen 
ook bijna alleen , ten minden het mce^c, in zwang; 
iets anders is het een’ Paerd, dat te groote ooren heeft 
dezelve wat aftekorten en fatfoeneeren. 
De pooten van het Paerd zijn fraai gevormd, fijn en 
dun; aan de hakken hangen lokken hair; de voeten ein- 
digen niet in vingeren, noch in gefpleten klaauwen, 
maar in eene enkels hoef$ dm van eene hoornachtige 
zeliïlandighei 1 , doch van onderen wat weeker is : Ver- 
mits nu onze tamme puerden veel op harde wegen en op 
fteenen moeten loopen, waardoor het hoorn van hunne 
hoeven dikwijls afgeftoten zoude worden, bedaat men 
hun de hoeven met ronde Ijzers of hoef ijzers, die met 
fpijkers in de hoeven vastgefpijkerd worden. Somtijds 
verwisfelende Paerdenvan hoeven; dit gebeurt zelden en 
meestaan Paerden, dieopvogtige plaatfen geboren zijn. 
Het Paerd heeft eenen fierlijken gang en loop. Al- 
zoo de Paerden ons voornamelijk van dienst zijn door 
hun loopen ,' zal het niet ongepast zijn van de voort- 
gaande beweeging van dit dier hier wat omdandigerdan wel 
bij andere te fpreeken. Men verdeelt dezelve in diiefoor* 
ten, de flap , de draf en de galop- Inden dap ligt het Paerd 
eerst zijn regter voorbeen op, dan zijn (linker agterbeen; 
dan zet het zijn regter voorbeen neder , en dan zijn flinker 
« 8 * 
