DER ZOOGENDE DIEREN. SlI 
geluid en het flaat en fchopt geweldig; de vrees doet 
het briesfchen met eene korte grove ftem, even als of 
het brulde; als het, eindelijk, van pijn geluid geeft, 
is het geluid allergrofst, terwijl het zwaar zugt en adem 
haalt; de merrieën en ruinen hinnikken en briesfchen 
niet zoo dikwijls als de hengften. 
De nuttigheid van dit dier, welks eerfle tammaaking 
in de duistere eeuwen der oudheid niet meer na te 
fpeuren is> heeft gemaakt dat het door de menfchen 
reeds van ouds naar alle landen , over welke zij zig uit- 
breidden, is overgebragt. Doch uit welk waerelddeel 
is bet Paerd afkomftig ? — Men zegt uit de gemaatigd- 
fte deelen van AGa; men vindt aldaar ook nog geheele 
benden van wilde Paerden, namelijk in Arabie en Tar- 
tarye naar de grenzen van China , in enige provin- 
tieën van dit Rijk en op het eiland Java. In Tartarye 
zijn ook wilde Paerden, maar die afgeilamd zijn van 
tamme Paerden , die, weggeloopen zijnde, zig in de wil- 
dernisten hebben gaan ophouden en wild zijn geworden. 
Het Paerd heeft geene groote verandering in gedaan* 
te ondergaan door den Raat, waarin het van geflacht tot 
gedacht, geduurende zoo veele eeuwen geweest is, ten 
minde op verre na zoo groot niet als andere huisdie- 
ren , die wij reeds befchouwd hebben. Het onderfcheid 
tusfchen het wild Paerd en het tam Paerd bedaat voor- 
namelijk daarin , dat het eerde grooter is, dat het kor- 
ter ooren heeft, die niet zoo regt op daan , en dat het 
korte gekroesde maanen en eenen korter daert heeft; 
het is vaal bruin van kleur; doch, men zegt ook dat 
O a 'er 
