DER. ZOOGENDE DIEREN. 22Ï 
lactt het zij , hoe veele oogen men met dobbel (te en en ge- 
worpenhebbe en diergelijke meer. De aanfchouwers ver- 
beelden zig dat die paerden dit werklijk kunnen zien , maar 
dit is zoo niet : ziet hier het geheim. De meester laat het 
I'aerd een horologie zien en vraagt het hoe laat het 
is , of hij laat het een worp dobbelfteenen zien en 
v ra agt het hoe veel oogen ’er liggen dit een of ander 
zal het paerd aanwijzen door zoo veel maaien met een 
zijner voorfle pooten op den gtond te (lampen als het 
horologie uuren en minuuten aanwijst, of de dobbelftee- 
nen oogen verwonen. De meester, dit gevraagd heb- 
bende, plaatst zig naast het Paerd; het Paerd dat, ge- 
lijk ik boven gezegd heb, niet vooruit, maar wel ter 
zijde ziet, ziet dan de meester zeer we!, fchoon hij 
naast hetzelve (laat : het is geleerd, als de meester daar 
(laat en hij het aanftoot, met den poot te moeten (lam- 
pen en daarmede voorttcgaan, maar het is ook tevens 
geleerd daarmede optehouden, zoo dra de meester zijn 
lijf wat over eene zijde laat overhellen. Zoo dra mi het 
Paerd de verebcbte (lagen op den grond gegeeven heeft, 
laat de meester zagtjens zijn lijf wat ter zijde overhel- 
len en het Paerd houdt op: dit teken heeft de meester, 
bij het onderwijzen van het Paerd, al minder en min- 
der Perk gedaan ; zoo dat die beweeging nu voor het 
oplettend Paerd maar zoo gering behoeft te zijn, dat de 
aanfchouwers het niet eens merken. 
De Paerden leeren ook op een zeeker geluid te wer. 
ken; men kan in de paerden - fpelen zien hoe zij ter- 
ftond, wanneer de muzijk -marfchcn begint te fpeelen, 
die 
