230 NATUURLIJKE HISTORIE 
gevangen, dat egter mis fchien nog niet genoegzaam be- 
proefd is om als zeeker aangenoomen te worden. 
Elke troep van deeze dieren heeft een van dezeba 
aan het hoofd , gelijk de troepen wilde Paerden ; als 
die geleider de jagers van verre ziet of ruikt, verlaat 
hij zijnen troep en gaat zien of ’er gevaar is ; zoo 
dra hij dit befpeurt , geeft hij het fein van de vlugt 
en alle gaan zij op den loop, maar wordt de geleider 
gedood , dan vlugt de troep uit malkanderen en de 
jagers zijn alsdan verzeekerd verfcheiden van dezelve 
te zullen kunnen fchieten. 
Men vindt dit dier in de woeste landen van Rus- 
land en in zekere ftrecken van Tartarije. Hun vleesch 
wordt bij de MoDgolen, Tartaaren en Tongufen en an- 
dere natieën daaromtrent voor zeer lekker gehouden en 
het is ook om hen te eeten dat die volkeren op deezg 
dieren jaagen. 
DE EZEL. 
De Ezel is een enkelhoevig dier, dat zeer veel naar hei 
Paerd gelijkt, zoo in als uitwendig ; doch hij is kleiner, 
heeft langer men, korte maanen en een langer Jlaert , die 
flechts aan het einde met lange hairen bezet is. 
De Esel heeft in alle zijne deelen zeer veel overeen- 
komst met het Paerd, maar over het geheel befchouwd 
is hij veel minder flerlijk en fraai ; zijn voorkoo- 
kten is minder edel, minder moedig en fierj zijn gang 
• met 
