DER ZOOGENDE DIEREN. 2,3 1 
niet zoo trotschen fier! ijk , zijn loopen niet zoo fnel , in 
kort, zoo hij in zijne bijzondere deelen naar het Paerd 
gelijkt , wordt hij door hetzelve in het geheel van 
zijne gedaante verre overtroffen ; ook wordt dit dier 
niet gebruikt tot vertooning of pragt, gelijk het Paerd, 
maar enkel tot den arbeid, waarin het egter een aller- 
nuttigst dier is. Ik zal deeze twee dieren hier nog 
eens kortlijk vergelijken. 
De Ezel heeft den kop naar evenredigheid grooter 
dan het Paerd; zijne ooren zijn veel langer en zelfs 
zeer lang, in vergelijking van de meeste andere vier- 
voetige dieren, en hij draagt die niet regtop, maar 
waggelende; zijne oogen liaan dieper in den kop, en 
verder van malkanderen , en zijn kop is van vooren 
en ter zijden dik met hair bezet; zijn bovenlip is 
puntiger en als neder hangende ; dit alles geeft den 
Ezel een grof, lomp aanzien en een voorkoomen van 
•{lompheid en domheid. Zijne tanden zijn in getal als 
bij het Paerd, en hij verwisfeit dezelve als dat dier, 
zoo ,dat men den ouderdom van de Ezels ook aan het 
gebit kan kennen. Zijn dikke breede hals, zijn inge- 
vallen borst, zijn fcherpe gebogen rug en zijne hooge 
heupen en plat agterfie, dat die fraaie rondheid, welke 
men in het Paerd waarneemt , ontbreekt , geeven dit 
dier eene onedele gedaante en houding. 
De Item van den Ezel is een alleronaangenaamst ge- 
balk, dat zoo wanluidend en valsch van toon is, en 
tevens zoo fterk, dat men, als men het voor de eerde 
iels onverwagt hoort, daarvan fchriktj het beftaat uit 
P 4 een 
