23<S NATUURLIJKE HISTORIE 
ftokflagen gaf ; doch desniettegenftaande bewoog zig de 
Ezel niet: Hierop zeide de meester: Weet, vrienden , 
dat de Sultan heeft laattn bekend maaken dat al het volk 
van de Jlad morgen ogtend naar buiten moet gaan om eene 
j latte te zien', alle de mooie en ordentlijke vrouwen moeten op 
fraaie Ezelen rijden , welken zij haver te eeten en lekker Aal- 
water te drinken zullen geeven. Naauwlijks had hij deeze 
woorden gefprooken of de Ezel fprong op en danste als 
van blijdfchap ; en (dus gong de meester voort) nu 
heeft de Schout van ons dorp van mij deezen mijnen f 'raaien 
ezel ter leen gevraagd om 'er zijn oud lelijk wijf op te haten 
rijden. Op deeze woorden liet de Ezel zijne ooren han- 
gen en liep als of hij kreupel was. Houdt gij dm meer 
van jonge vrouw tjens ? vroeg de meester den Ezel: hij 
knikte met zijnen kop. — Welnu, kier zijn ‘er veele, 
welke behaagt u dan meest ? — Hierop liep de Ezel het 
gezelfcbap vond en hield ftil bij eene vrouw , die ’er wel 
uitzag en raakte haar aan met zijnen kop. Toen fprong 
de meester op den Ezel en reed weg naar eene andere 
plaats, — Het is zeeker dat een Ezel, om diergelijke 
kunstjens aanteieeren, die zeekerlijk op zulke tekenen 
fteunen als ik bij het Paerd gezegd heb, niet zulk e en 
dom dier moet wezen. 
Ondertusfchen is de Ezel een allernuttigst dier en, 
zoo wij het Paerd niet kenden, zou veel'igt de Ezel nu 
die achting genieten, welke het Paerd geniet, daar hij 
nu een veracht dier is , ten minden bij de meeste volke- 
ren ; want het ontbreekt ook niet aan dezulken , bij 
welke de Ezel in achting is. In Maduré, een Koning- 
rijk 
