DER ZOOGENDE DIERE tf. o-p 
dat der Muil- ezelen en pnerden) tot dat Ieder, dat men 
chagrijn- cf fegrijn - leder noemt, en dat tot het over- 
tresken van doosjens, kistjens en foudraalen gebruikt 
wordt; de puntjens welke op dat leder zijn, worden 
- daa rop gebragt door het opflrooien van roostert- zaad, 
dat ’er door de fcherpte van zijn lap die oneffenheden 
op doet uitpuilen; zoo wordt het bereidt tot trommel- 
vellen, welke op de trommelen worden gefpannen en 
die zeer ft;rk moeten zijn om de harde Hagen van het 
trommelen te wederftaan ; zoo maakt men ’er zeeven van 
met gaten, om grof goed te ziften; zoo bereidt men het 
tot een dik parkement; dat men , met eenedunne laagpleis- 
ter befmeert, tot zakboekjeus of tafeltjens, waarop men 
fchrijven kan , gebruikt. De beenderen worden tot 
fluitjens gedraaid , die zeer goed van klank zijn. Ik 
moet ook niet vergeeten te zeggen dat de mist van den 
Ezel zoo goed is als die der Paerden. 
Het Muildier, de groote Muilezel. 
Jn de hiftorie van de Honden hebben wij reeds een 
voorbeeld gezien dat dieren van verfchillende foorten, 
die niet zeer verre van roalkanderen in gedaante en vorm 
afwijken, kij elkaêr gebragt zijnde en te zaamen woo- 
nende , afgezonderd van die van hunne eigen foort, 
fomtijds in minnedrift voor elkander onlftooken worden, 
paaren en jongen voortbrengen (*); ik heb zelfs van 
zoo- 
C *3 I. Deel bledz. 545, 
