DER 7.00 GEN D E DIEREN. 
De Kwaggas leeven in de wildernis bij troepen dik- 
wijls van meer dan honderd, waaronder men nooit een' 
Zebra ziet, een bewijs dat deeze dieren twee onder- 
Icheidene foorten van dieren uitmaaken. Zij zijn 
fchuuw en vlug; maar Kwaggas zijn gemaklijker te 
temmen dan de Zebras , zoo dat de boeren aan de Kaap 
t hen dikwijls voor hunne wagens fpannen. Een reizi- 
ger zegt aldaar eenen Kwagga met paerden voor eenen 
zelfden wagen te hebben zien trekken; zij zijn fterk; 
maar bijten en fchoppen wel eens ,• als de bonden hen 
plaagen , geeven zij hun trappen cn grijpen hen zelfs fom- 
wijlen met hunne tanden ; de byénas durven hen niet 
aantasten, zoo dat zulk een dier, bij de Paerden inde 
weide loopende , een zeer goede wagter voor hun zou- 
de wezen. 
Dit dier leeft, zoo veel ik weet, in het wild nergens 
anders dan in het zuidlijk gedeelte van Afrika boven de 
Kaap de Goede Hoop en wel in het land der Kafferen; 
het is egter waarfchijnlijk dat het hooger op in Afrika 
ook zal gevonden worden. In Europa, Afïa en Ame- 
rika is het nooit in het wild gezien. Het is ook zel- 
den naar Europa overgebragt en het is zelfs maar zints 
weinig jaaren dat het dier in Europa bekend is geworden. 
In Holland, daar men het gemaklijkst hadde kunnen 
overbrengen, is het, zoo veel ik weet, nooit geweest, 
maar in het jaar 1787 hel) ik eenen leevenden Kwagga 
in de diergaarde van den Koning van Frankryk te Ver- 
failles gezien, die mogelijk de eenigfte is, welken men 
ooit in Europa heeft overgebragt, hij was zeer mak. 
