256 natuurlijke historie 
grootfte viervoetige dieren van den aardbodem behoö- 
rende, (*) en indedaad de Hippopotamus evenaart in 
zwaarte en grootte, feboon niet in hoogte, den rhino* 
ceros en zelfs bijna denoliphant, vermits hij tot vier 
of vijfduizend ponden weegt ; het is een monfterachtig 
dier, dat zoo zwaar is als vijf of zes zwaare osfen. 
De Hippopotamus is zeer log van geftalte; zijn dik, 
zwaar, rondlighaam, op vier dikkepooten rustende , die 
zoo kort zijn dat hij bijna met zijnen buik den grond 
raakt, en zijn lelijke monfterachtige groote kop geeven 
hem een voorltoomen van traagheid en lompheid , en 
hij heeft niets fierlijks, niets behaaglijks. Zijn lijf is 
zoo dik en rond, dat men hem , als hij dood is, alseene 
groote ton kan voortrollen , waarin de korte pooten 
niet zeer hinderlijk zijn : zijn kop is monfterachtig van 
gedaante; zijn muil is zeer groot en breed, zoo dat 
zijne ontzagcbelijke tanden en flagtanden , als hij den- 
zelven gefloten houdt, niet zigtbaar zijn ; maar opent 
hij dien, dan vertoont zig zijn holle bek vreeslijk als 
eene fpelonk , waarin vervaarlijke tanden uufteeken. 
Hij heeft gewoonlijk zes en dertig tanden en kiezen ; 
zij beftaan uit de volgende: vier foijdtanden in de bo- 
venkaak en vier in de onderkaak, de eerfte ftaan regt 
naar de laagte twee aan twee van elkanderen afgezon- 
derd en vrij verre van elkanderen, maar de laatfte ftaan 
r^t vooruit als liggende, en de middenfte zijn zeer lang; 
twee 
I Deel blada. IS5. 
