2tfo NATUURLIJKE historie 
land , maar heeft in het water eene vaerdigheid , welke, 
men bezwaarlijk van zulk een log dier zou vermoeden. 
Het leeft niet bij troepen, maar egter onthoudt het 
mannetjen en het wijf jon zig gemeenlijk bij malkan- 
der en. 
Hoe groot, hoe vreeslijk dit dier ook op het ge» 
zigt, van welk een verfehr iklijk gebit het ook voorzien- 
zij , het is egter noch voor den mcnsch , noch voor an- 
dere dieren te vrcezcii ; van gewasfen leevende tast 
het geene andere dieren aan ; het is zeer wel te temmen 
en het tragt nooit te bijten. Als het gejaagd wordt, 
vlugt het liever dan zig te verweeren en, naardien het 
zig niet verre van het water onthoudt, fpringt het 
fluks in de rivier en zwemt verre onder water weg, 
alvorens hetweder te voorfchijnkoomt; doehalsmen het 
kwetst , wordt het grimmig , maakt van zijne groote 
kragt gebruik en werpt zig op de fchuiten, waarmede 
men het vervolgt, bijt 'er groote Rukken uit en doet 
dezelve dikwijls te gronde gaan. Somtijds koomt het 
onder water onder de floepen cn dan loopt men gevaar 
dat het dezelve te ondcrlle boven werpt. Een reizi- 
ger verhaalt dat hem zulks gebeurd is; hij was met eene 
floep, zegt hij , digt bij den kant en hij zag cen rivier- 
paerd onder dezelve koomen ; het ligtede de floep met 
zes mannen, die ’er in waren, met zijn’ rug uit het 
water en fmeet die t’onderfte boven; dit zal zeckerlijk 
fpeelende gefchied zijn, want den in het water liggen- 
den manfehappen deed het dier geen leed. Om deeze- 
ongelukken voor te koomen, ontfteekt men cen licht 
