EER ZOO GEN DE EIEREN. SÓl 
cn plaatst het op de punt van de fehuit; vermits de 
Rivier -paerden bevreesd zijn voor het vuur, durven zij 
dezelve alsdan niet naderen. Drie mannen van het- 
zelfde febip gongen eens met een fchuitj.cn op de rivier 
om een Rivier -paerd tc dooden; zij zagen het op den 
bodem der rivier wandelen cn kwetften het met eene 
lange lans; dit maakte het woedend, het kwam boven , 
Jteek hen verfchrïütjk aan, opende zijnen grooten bek, 
fioeg hem in den rand van de fehuit en beet ’er een 
groot ftuk uit, terwijl het weinig verfchilde of het 
wierp cc geheele floep omverre, maar het dook ter- 
ftond weder naar beneden. 
Xe Loango in Afrika had een Rivier paerd zig 
reeds twee jaaren op de reede opgehouden; het fchep- 
te vermaak om alle ds floepen, die het zag, omverre te 
fmijten, maar de menfehen, die dan in het water lagen 
en zig met zwemmen moesten redden, deed bet geen 
leed; men durfde naamvlijks op de reede vaaren en be- 
floot dus, zoo het mogel ijk ware, hettedooden; men 
tragtedc bet te fchieten; maar zoo dra zag het het vuur 
niet of het dook onder en ontweek de feboot. Eens 
wanneer het gemeenzaam bij een floep kwam, kwetile 
men het met eene bijl in den neus; toen wierd het zoo 
boos, dat het alle de floepen omverre wierp. Men 
maakte vervolgens pen’ flrik van dikke touwen om het 
te vangen; maar het merkte die en hield ’er zig verre 
van verwijderd. Men wilde het gaernc op land aantas- 
ten , maar het kwam nooit uit het water dan des nachts ; 
ifiindelijk befpeurde men dat het vei fcheiden nachten agter 
*3 el- 
