2ÖS nat UüRI.IJKE HISTORIB 
elkanderen langs eenzelfde pad gekoomen wai, zij gon- 
gen dan vijf in getal des nachts daaromtrent in hinder- 
laag leggen, met fnaphaanen gewapend, die met ftaa- 
ven geiaaden waren, en met fabels; zoo dra het ver- 
fcheen, fcbooten zij alle vijf op hetzelve; het was ge- 
vaarlijk gekwetst, maar bleef egter niet op de plaats 
ood, want het fprong nog in een nabij zijnde water, 
daar zij het uit het gezigt verlooren en het was eerst 
twee dagen daarna dat de «Negers het dood op den oe- 
ver zagen liggen. 
De jagt op dit dier is egter minder gevaarlijk dan 
men in den eerilen opflag zou denken; de Negers tas- 
ten het op het land ftoutmoedig aan , omdat het zoo fnel 
met kan loopen, als zij en zij het dus altijd ontkoomen 
kunnen. Men graaft ook wel kuilen op den weg waar 
langs het gewoon is naar het water te gaan, cm het ’er 
in te doen Horten, of men houwt boemen om op zijn* 
pad, zoo dat het ’er niet door kan en dus gemaklijk 
aangetast kan worden. Het is niet gemaklijk dit dier 
met fpeeren te doorfteeken , omdat zijne huid zoo dik is, • 
men tragt het dan met ketting of knuppel -kogels de 
beenen in ftukken te fchieten , wanneer bet valt en ligt 
kan afgemaakt worden. Men fchiet het nog veiliger in 
het water; men neemt de gelegenheid waar dat het 
Rivier -paerd aan de oppervlakte van het water koomt 
cn zijn neus J er uit fteekt om te ruiken, om het in den 
kop te treffen. 
Gevaarlijker is ’t om het met fchuiten in het wa- 
$er aantetasten; oudstijds toen men nog geen fchietge- 
we?? 
