DER ZOOGENDB DIERE». 2,63 
weer had , tastede men egter de Rivier -paerden op dee- 
ze wijze in den Nyl aan; men bondc verfcheiden fchui- 
ten aan malt anderen , naderde het in het water en 
fchoot verfcheiden harpoenen in het lighaam van het 
dier die mèt wêerbaaken gewapend waren en waaraan 
een 'touw vast was; men liet het vervolgens fpartelen 
tot het door verlies van bloed om het leven kwam. 
Jn den Nyl is D0 £ eene andere wi i ze van de K-ivier- 
“den te vangen in zwang geweest. De Rivier - paer- 
den zijn gretig naar den wortel van zekere water- plant, 
die zeer dik is ; in deezen wortel daken de visfchers 
eene zwaare ij'zeren bout, die aan een touw vast was en 
dus eene foort van hoek maakte, welke zij uit eene 
fchuit nederlieten en langs den bodem der rivier voort- 
fleepten. Dikwijls flokte het dier den wortel in met den 
bout en geraakte dus, als men aan het touw trok, aan 
de haak vast ; men rukte dan geduurig aan het touw om 
het aftematten, terwijl het de grootfte poogingen deed 
om zig los te worftelen. Somtijds kwam het boven 
en dan tragteden de visfchers het met hunne fpeeren af- 
temaaken. 
Nog heeft men eene andere wijze in Egypte gehad 
om deeze dieren te vangen. Men (hooide namelijk zoo 
veele misfehien gedroogde , erweten en boonen op 
zijnen’ weg als het konde opvrccten, waardoor zijne 
maag vervaarlijk opzwol, zoo dat zij berstte en het dier 
deed derven. 
Het vleesch offpek, gelijk men het liever wil noe- 
men, van den Hippopotamus is zeer goede fpijze, en 
R. 4 1S 
