BEK. ZOQGENDE DIEKEN. ®79 
betrekking heeft, gong ik dezelve insgelijks bezigtigen 
en, fchoon ik nooit een leeveod wild Zwijn, hetzij 
jong of oud , gezien had, befpeurde ik weldra dat dee- 
ze biggetjens zoodanig waren als de biggen van wilde 
Zwijnen in de natuurlijke hiftorieën befchreven wor- 
den en be floot dierhalven dat deeze Zog in de bosfchen 
met een wild Zwijn zoude gepaard zijn geweest. De 
boer meende dat zij altijd zoo zouden blijven en had 
reeds verfcheiden koopers, die hem veel geld voor eni- 
£e van die oranje -geftreepte biggetjens geboden had- 
den, afgeflaagen; ik beduidde hem egter dat zij weldra 
effen zwart zouden worden ; hij mistrouwde mijn 
zeggen wel , maar het was egter oorzaak dat hij 
verfcheiden van dezelve voor eu-nen duuren prijs ver- 
kogt. Ik heb dit voorbeeld willen bijbrengen om te 
toonen hoe onweetend onze boeren zijn omtrent die 
dieren zelve, waarmede zij dagelijks omgaan. 
Het Zwijn, hetzij jong of oud, heeft geene hoor- 
nen; het heeft ook maar eene maag en is geen her- 
kaauwend dier, gelijk ds dieren met eigenlijke gefple- 
ten boeven. 
Het Zwijn heeft ook nog eene bijzonderheid, die 
het van alle de andere viervoetige dieren onderfcheidt : 
bij andere, namelijk, is het vet door bet vleesch ge- 
mengd; doch bij het Zwijn zit het boven op het 
vleesch en even onder het vel , daar het tot «ig« vin- 
geren dik wordt; men noemt dit vet het fpek: hierin 
heeft het Zwijn overeenkomst met de Walvisfchen en 
S 4 an ' 
