DES. ZOOGENDE DIEREN. 2u I 
dragt werpen en dat zij gemeenlijk een of een paar 
prammen meer hebben dan zij gewoon lijk jongen krij- 
gen (,*): in deeze regel maakt het Zwijn al wederom 
eene bijzondere uitzondering, wijl deeze dieren niet 
meer dan twaalf prammen en fomtijds nog minder heb- 
ben. 
Het wild Zwijn leeft in de bosfchen van eikelen , 
bladeren, wortelen en andere gewasfen en aardvrug- 
ten- doch het is het Zwijn vrij onverfchillig met 
■welk voedzel het zijne groote matig vult; zijn fmaak 
is zoo ftomp en zijne gulzigheid zoo groot, dat het 
alles verflindt wat het vooikoomt, hoe vuil het ook 
zij; fchoon zijn voedzel voornamelijk uit gewasfen be- 
gaat, zal het wonnen en andere infekten, flangen, 
hagedis fen , vleesch van verrotte krengen, flijk, 
klei, drek, en alles verflinden wat het vindt, ja het 
vreet fomtijds zijn eigen jongen, als zij pas geboren 
2ijn op, waaruit men ziet dat het inwendig gevoel, het 
inftinfl; , dat alle dieren aandrijft om hunne jongen 
lief te hebben , te bezorgen en te be waaien , bij deeze 
dieren ook niet kragtig werkt , unaar zeer ftomp is. 
lylen heeft ook voorbeelden gezien dat een oud varken 
in huis kwam en een kind, bij afwezenheid van de. 
moeder , uit de wieg haalde en verflond. Een fchrik- 
lijk voorbeeld van dien aart gebeurde ’er nu twee jaaren 
ë e * 
S S 
(*) 1. Deel blsdï. jS. 
