DER ZOOGENDE DIEREN. 2<?3 
het beursjen onder aan den buik of, aan het agterfte 
draagen en dit Varken hetzelve boven de fchofc heeft. 
Men begrijpt ligtlijk, dat het dit vogt is dat het dier 
met den naam van Muskus - zwijn heeft doen beftempe- 
len. Zijne hordeis zijn ftekelachtig en gelijken meer 
naar de ftekels van den Egel dan naar hordeis van een 
Varken; zij zijn mc t bruin en wit of vaal getekend; 
het dier is dus met zwart en wit of vaal gevlakt; om 
den hals heeft het eene foort van halsband van eene 
witachtige of vaale kleur. Het een en ander maakt dit 
dier zeer aanmerklijk. 
De Pecari heeft maar vier fnijdtanden in de boven- 
kaak, doch zes in de onderfte, vier hondstanden en 
twaalf kiezen in de boven- en even zoo veel in de on- 
derkaak, zoo dat hij zes tanden minder heeft dan het 
Zwijn. 
Het Muskus -zwijn leeft van hetzelfde voedzel als 
het Zwijn en is van dezelfde aart en huishouding. Zij 
leeven in de bosfchen , maar meest op de bergen , in 
troepen van twee of drie honderd bij malkanderen. Zij’ 
wentelen zig minder in de (lijk dan de Zwijnen en zoe- 
ken dus niet zoo zeer de moerasfen; zij eeten in de 
bosfchen wilde vrugten, graanen, wortelen, (langen, 
padden, en hagedisfen, die zij eerst villen door ’er 
hunne pooten op te zetten, de huid tuifchen hunne 
tanden te neemen en die aldus af te trekken ; men kan 
hen enigzints temmen , maar zij zijn zoo dom , dat zij 
niemand kennen; zij loopen uit en kcomen weder t’huis. 
Zij zija ondenusfchen in het wild zeer woede dieren ; 
, T 3 ai) 
