DER ZOOGENDE DIEREN. 295 
(Jra men op de plantagieën verneemt dat ’er een troep 
van die Varkens voorbij trekt, fluks vat ieder een , flaa- 
ven , opzigters en al wie ’er is wat hij bij de hand 
vindt, ftokken , bijlen, mesfen, fabels, men loopt naar 
den troep en ieder Haat of fteekt ’er, terwijl zij voorbij 
♦rekken, zoo veele van dood als hij kan; het is niet 
goed hen met vuurwapenen aantetasten, want dan val- 
len zij alle aan op dengeenen die fchiet; als men eg- 
ter veele tegelijk op hen fchiet , gaan zij alle fchielijk 
op de vlugt. 
Hun vleesch is lekker , zelfs nog fmaaklijker dan het 
fpek van onze Varkens , maar niet zoo malsch ; het ge- 
lijkt, zegt men, naar het vleesch van haazen, maar 
heeft noch fpek noch vet; doch men moet zorg draa- 
gen , zoo dra men hen gedood heeft , aanftonds den zak 
op den rug, waaruit het Hinkend vogt koomt, uitte- 
fnijden, omdat het, zoo men dat verzuimt, binnen een 
half uur dien flank aan het vleesch mededeelt , zoo dat 
het niet meer eetbaar is. 
Daar bet wild Zwijn en zijne verfcheiden heden in 
Amerika oorfpronglijk niet gevonden wierd, behoort 
integendeel dit Muskus -zwijn in dat waerelddeel bij 
uitfluiiing t’huis, en men vindt het in de oude waereld 
niet. Het bewoont het geheel middenfte gedeelte van 
Amerika, tot daar het koud begint te worden ten Noor- 
den en ten Zuiden, want het fchuuwt de koude. 
In dat zelfde land is nog een ander ras van Mus- 
kus- zwijnen, kleiner dan dit, welk den gernelden 
halsband niet heeft en rood -bruin van kleur is; dit 
T 4 klein 
